Worstelen om het bestaan

TamarCentrum is een hulporganisatie voor vrouwen in Pattaya, Thailand. De Ichthusgemeente steunt dit werk financieel en dr gebed. Daarom nemen we graag een stukje uit de nieuwsbrief over.

Valentijns-outreach

Voor Valentijn werden dit jaar 400 cadeautassen gemaakt door het team van Tamar en alle vrouwen die momenteel bij Tamar verblijven. Elke tas bevatte cadeaus als gezichtsmaskers, Valentijns koekje, een armband, evangelisatie literatuur en nog veel meer. Met 28 mensen werden deze tassen met een roos uitgereikt aan de barvrouwen in de verschillende buurten in Pattaya. Een gebaar om hen de liefde God te laten zien en hen te laten weten dat er mensen zijn, die om hen geven.

Veel van de vrouwen hadden nog niet eerder van Tamar gehoord omdat ze pas in Pattaya aangekomen waren. Veel bars, met name in Soi 6, hebben de ‘oudere’ vrouwen (25+) vervangen door nieuwe jonge vrouwen.

In de tas zat ook een tegoedbon voor een gratis knipbeurt en voedselpakket in Tamar- haarsalon. Ook werden de vrouwen uitgenodigd voor de beroepstrainingen die Tamar aanbiedt. Dit alles in de hoop dat veel van hen contact met Tamar zullen opnemen en stappen gaan zetten om het barleven achter zich te laten.

De invloed van COVID19

Wat is het effect  van Covid-19 op de bewoners van Pattaya? Het verhaal van Fa (haar naam is gefingeerd) laat daar iets van zien.

Fa heeft zo’n 10 jaar geleden de prostitutie achter zich heeft gelaten. Ze was zwanger en wist niet waar ze naartoe moest gaan. Ze beviel van een gezonde jongen en haar andere kinderen werden met haar herenigd. Ze nam vervolgens deel aan de Tamar beroeps- en levenstraining. Tijdens de training veranderde haar leven. Ze leerde voor kapster en kwam erachter dat ze talent had voor schoonheid en make-up. In de afgelopen 10 jaar bouwde ze een succesvol klein bedrijf op, waarbij ze afspraken door de hele stad had voor het doen van make-up voor allerlei klanten en trouwerijen.

Met haar bedrijf was ze in staat om haar eigen drie kinderen op te voeden en voor de twee kinderen van haar man te zorgen. Deze familie van 7 deed het heel goed, totdat Covid-19 kwam. Haar echtgenoot verloor direct zijn baan door lockdown en Fa’s werkzaamheden vielen ook weg.

Maar ze is niet het type dat bij de pakken neer gaat zitten. Ze gebruikte haar spaargeld om een ander bedrijfje te beginnen; het verkopen van inktvis en ander gedroogde vis op verschillende markten vanaf haar motorfiets. Ze verdiende nét genoeg geld om te kunnen overleven. Het was niet makkelijk maar ze waren in staat om de eindjes aan elkaar te knopen. Haar echtgenoot vond nieuw werk op een bouwplaats, maar werd bedrogen door de werkgever bedrogen toen het salaris werd uitbetaald – iets dat in Pattaya helaas vaker gebeurt.

Daardoor konden ze de huur van hun huis niet meer betalen. Ze belanden in een metalen hutje in de sloppenwijk. Nog steeds waren ze in staat te overleven. De tweede lockdown kwam eind december. Doordat de nieuwe uitbraak van Covid-19 gerelateerd werd aan de vismarkt, daalde de vraag naar vis. Wederom een tegenslag voor het bedrijf van Fa, maar ze gaf niet op. Ze begon met het verkopen van gegrilde stokjes vlees voor ontbijt. De hele familie hielp haar met de bereiding. Ze moest natuurlijk een plaatsje huren op de markt en een motorfiets voor het transport. Ze maakte slechts (omgerekend) €5-€8 winst per dag. Het was moeilijk maar ze overleefden januari, vaak met honger.

In februari begon de school voor de kinderen weer. Dat brak Fa. Ze moest kiezen: haar kinderen naar school (wat kosten voor transport met zich meebrengt) óf eten! Ze overwoog om haar kinderen van school te halen, maar ook gedachten aan zelfmoord kwamen haar gedachten binnen.

Fa is een onafhankelijke vrouw die het lastig vindt om hulp te vragen. Ze ontving de afgelopen maanden af en toe een voedselpakket van Tamar, maar ze vroeg nooit om geld, voedsel of spullen. Nu trok ze toch de stoute schoenen aan en deelde ze haar zorgen met Nella: ze wilde een nieuw bedrijfje starten, maar had geen geld had.

Op aanraden van Nella ging ze aan de slag om een gedetailleerd plan om een andere soort vis te verkopen. Ze had geld nodig voor potten en pannen en dergelijk, voor verse producten voor één week en voor het huren van een motorfiets voor één week, voor de huur van haar marktplaats op een populaire markt waar ze deze soort vis nog niet verkopen. Ze kwam uit op een totaal van 10.000 baht (€275).

Nella bezocht haar nieuwe ‘huis’ en was geschokt toen ze zag dat het slechts bestond uit metalen platen in de grond en amper meubels bevatte. Iedereen van de familie was ontzettend vriendelijk en  bereid om mee te helpen.

Tamar besloot om haar te helpen. Ze kreeg het benodigde geld op vrijdag en ‘s avonds stuurde ze al kopieën van alle rekeningen van alles wat ze gekocht had en op zaterdag startte ze de verkoop.
Ze verkoopt nu in de ochtend het gegrilde ontbijtvlees en in de namiddag en avond verkoopt ze vis op de markt. In de eerste dagen maakte ze al een kleine winst en ze is ervan overtuigd dat ze in staat zal zijn om zowel het schooltransport te bekostigen als het gezin te onderhouden. Is het niet fantastisch dat ze weigert op te geven? Ze zet door, aangemoedigd en gesteund door Tamar.

Helaas is dit een van de honderden verhalen van mensen die door de lockdowns alles verloren wat ze opgebouwd hadden.

Tamar vraagt om gebed voor wijsheid: kunnen de vrouwen in nood in Pattaya het beste geholpen worden?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.