Vandaag naar het paradijs

Overdenkingen bij de laatste woorden van Jezus

In de Lijdensweek, ook wel de Goede Week genoemd, leven we toe naar het sterven van Jezus (vandaar: Lijdensweek) en naar de vreugde van Pasen (vandaar: Goede Week). Elke dag staan we stil bij woorden van Jezus, die hij hangend aan het kruis, gesproken heeft.

Dat Jezus aandacht heeft voor de mensen om hem heen terwijl hij aan het kruis hangt, wekt verwondering. Maar onbegrijpelijk is zijn suggestie, dat hij ‘in het paradijs’ is. Denk daarbij niet aan Adam en Eva. Het paradijs is de plaats waar de bron van het leven ontspringt en wordt in verband gebracht met de hemel, waar God is. Ooit, als hemel en aarde één worden, zal de aarde een paradijs worden. Maar voor Jezus is het paradijs geen toekomst, maar heden. Hoezeer zijn lichaam ook gepijnigd werd en hoe hij ook leed – het paradijs, het bij-God-zijn, vervulde zijn gedachten en maakte hem rustig.

Ik zou mijn omstandigheden niet willen vergelijken met die van Jezus. Maar wat zou ik graag die rust willen kennen; dat vermogen om in het diepste lijden iets van Gods toekomst als realiteit te beleven.

De misdadiger naast Jezus kreeg een geweldige belofte: met Jezus in het paradijs; heden, nu! Niet alleen straks, na het sterven, maar nu al, net als Jezus. Waarom? De ontmoeting met Jezus gaf deze misdadiger inzicht in zichzelf: “Ik hang hier terecht”. En hij vroeg Jezus om hulp. En in zijn onmetelijke vergevingsgezindheid deed Jezus een belofte aan deze man.

Of zouden die woorden ook aan mij gericht zijn?
Ik verzeker je: nog vandaag zul je met mij in het paradijs zijn (Lucas 23:43).